با فیلم و سریال انگلیسی یاد بگیریم؛ زیرنویس فارسی، انگلیسی یا بدون زیرنویس؟

خیلی از زبان‌آموزها ساعت‌ها فیلم و سریال انگلیسی می‌بینند، اما همیشه یک سؤال دارند: با زیرنویس فارسی ببینم، با زیرنویس انگلیسی یا بدون زیرنویس؟ بعضی‌ها می‌گویند زیرنویس فارسی «تقلب» است و بعضی‌ها می‌گویند بدون زیرنویس فقط خودآزاری است. حقیقت این است که هر کدام جای خودش را دارد؛ مهم‌تر از نوع زیرنویس این است که چطور از آن استفاده می‌کنید.

در این مطلب می‌خوانید هر نوع زیرنویس چه کاری برایتان انجام می‌دهد، چطور از زیرنویس فارسی به انگلیسی و بعد به بدون زیرنویس برسید و چطور با یک روش ساده‌ی صحنه‌به‌صحنه، از دیدن فیلم یک تمرین واقعی لیسنینگ و اسپیکینگ بسازید.

مشکل دیدن فیلم به‌شکل معمولی چیست؟

وقتی برای سرگرمی فیلم می‌بینید، ذهن‌تان دنبال داستان است، نه دنبال زبان. اگر زیرنویس فارسی روشن باشد، چشم‌تان بیشتر متن را می‌خواند تا اینکه گوش‌تان صدا را بشنود. حتی با زیرنویس انگلیسی هم ممکن است بیشتر «بخوانید» تا «بشنوید». نتیجه این می‌شود که ساعت‌ها فیلم می‌بینید و در لیسنینگ و اسپیکینگ‌تان تغییر چشمگیری نمی‌بینید. این همان نکته‌ای است که در مقاله‌ی تقویت اسپیکینگ انگلیسی با پادکست و فیلم هم به آن اشاره شده: تماشای زیاد، به‌تنهایی تمرین نیست.

سه حالت زیرنویس؛ هر کدام به چه کاری می‌آید؟

حالتچه زمانی مناسب است؟نقطه‌ضعف
زیرنویس فارسیبرای لذت بردن از فیلم و فهمیدن داستان، به‌ویژه در سطح مبتدیچشم‌تان بیشتر می‌خواند تا گوش‌تان بشنود؛ تمرین لیسنینگ کم است.
زیرنویس انگلیسیبرای سطح متوسط؛ هم‌زمان صدا و نوشته‌ی همان جمله را کنار هم می‌بینید.ممکن است فقط بخوانید و به صدا توجه نکنید.
بدون زیرنویسبرای تمرین لیسنینگ خالص و رسیدن به هدف نهاییدر ابتدا سخت است و اگر خیلی چیزها را نفهمید، ناامیدکننده می‌شود.

بنابراین سؤال درست این نیست که «کدام زیرنویس بهتر است»؛ سؤال درست این است که «در این مرحله چه چیزی را تمرین می‌کنم؟»

مسیر پله‌ای: از زیرنویس فارسی تا بدون زیرنویس

این یک قاعده‌ی علمی ثابت نیست، بلکه یک مسیر عملی است که برای بسیاری از زبان‌آموزها جواب می‌دهد:

  • مرحله‌ی اول: فیلم یا سریال ساده را با زیرنویس فارسی ببینید و فقط سعی کنید گاهی به صدا هم توجه کنید.
  • مرحله‌ی دوم: به زیرنویس انگلیسی بروید و جمله‌ها را همراه صدا بخوانید. به جاهایی که صدا با نوشته فرق دارد دقت کنید.
  • مرحله‌ی سوم: صحنه‌های کوتاه را بدون زیرنویس ببینید، و فقط وقتی لازم شد زیرنویس را روشن کنید.

لازم نیست هر فیلم را در هر سه مرحله ببینید. می‌توانید فیلم‌های سرگرمی را راحت و با زیرنویس فارسی ببینید و فقط یک سریال یا چند صحنه را برای تمرین جدی کنار بگذارید.

روش صحنه‌به‌صحنه: ۱۵ دقیقه تمرین با یک صحنه‌ی کوتاه

به‌جای دیدن یک قسمت کامل، فقط یک صحنه‌ی یک تا دو دقیقه‌ای را انتخاب کنید. بهتر است صحنه‌ای باشد که دو نفر درباره‌ی موضوعات روزمره صحبت می‌کنند. سریال‌های کمدی موقعیتی و زندگی روزمره معمولاً گزینه‌ی خوبی هستند.

۱. اول بدون زیرنویس ببینید

صحنه را یک بار بدون زیرنویس ببینید و فقط ببینید چه قدر از موضوع را می‌گیرید. نگران جزئیات نباشید.

۲. با زیرنویس انگلیسی دوباره ببینید

حالا همان صحنه را با زیرنویس انگلیسی ببینید. جاهایی که نفهمیدید را پیدا کنید. اغلب متوجه می‌شوید که کلمه‌ها ساده بودند اما به هم چسبیده یا ضعیف شده بودند؛ همان چیزی که در مقاله‌ی چرا حرف نیتیوها را نمی‌فهمیم؟ خواندید.

۳. سه تا پنج عبارت انتخاب کنید

از بین جمله‌ها، فقط سه تا پنج عبارت یا جمله‌ی کاربردی را انتخاب و همراه کل جمله یادداشت کنید. روش یادگیری لغت و عبارت‌ها را در مقاله‌ی چطور لغت‌های انگلیسی را از پادکست یاد بگیریم و فراموش نکنیم؟ می‌توانید ببینید؛ همان روش برای فیلم هم جواب می‌دهد.

۴. با دیالوگ‌ها شدوئینگ کنید

صحنه را جمله‌به‌جمله پخش کنید و هم‌زمان با بازیگرها تکرار کنید. سعی کنید لحن، مکث‌ها و احساس جمله را هم بگیرید. اگر با این روش آشنا نیستید، مقاله‌ی شدوئینگ چیست؟ مراحل آن را توضیح داده است. دیالوگ‌های فیلم برای تمرین لحن و احساس، مثل ناراحتی، شوخی و تعجب، فرصت خوبی هستند.

۵. دوباره بدون زیرنویس ببینید

در پایان، همان صحنه را یک بار دیگر بدون زیرنویس ببینید. معمولاً متوجه می‌شوید که چیزی که اول نمی‌فهمیدید، حالا واضح‌تر است. همین احساس پیشرفت است که انگیزه‌ی ادامه دادن را می‌سازد.

نکته: یک صحنه‌ی کوتاه که چند بار با دقت دیده شود، برای لیسنینگ از یک قسمت کامل که یک بار و با حواس‌پرتی دیده شود مفیدتر است. حجم تماشا مهم نیست؛ عمق تمرین مهم است.

فیلم یا پادکست؟ هر کدام برای چه کاری؟

فیلم و سریال زبان واقعی، لحن، احساس و موقعیت‌های روزمره را به شما نشان می‌دهند. اما برای تمرین منظم و کنترل‌شده، معمولاً محدودیت‌هایی دارند:

ویژگیفیلم و سریالپادکست همراه با متن
صدامعمولاً با موسیقی، افکت و سروصدای پس‌زمینه همراه است.معمولاً صدای واضح و تمیز دارد.
متنزیرنویس گاهی خلاصه‌شده است و دقیقاً با گفتار یکی نیست.متن کامل و دقیق همان صدا در دسترس است.
سرعت و سطحسرعت و سختی صحنه‌ها یکدست نیست.می‌توانید بر اساس سطح انتخاب کنید.
کاربرد اصلیلحن، احساس، گفتار محاوره‌ای و موقعیت‌های واقعیتمرین منظم شدوئینگ، لیسنینگ و یادگیری عبارت‌ها

پس لازم نیست یکی را انتخاب کنید. فیلم و سریال را برای لذت بردن و تجربه‌ی زبان واقعی نگه دارید و برای تمرین روزانه و منظم از پادکست‌هایی استفاده کنید که سطحشان به شما می‌خورد. برای انتخاب سطح مناسب، مقاله‌ی چطور پادکست انگلیسی مناسب سطح خودتان را پیدا کنید را ببینید.

اشتباهات رایج در یادگیری با فیلم و سریال

  • انتخاب فیلم خیلی سخت: فیلم‌های تاریخی، علمی‌تخیلی با واژگان تخصصی یا لهجه‌های خیلی غلیظ، برای شروع مناسب نیستند.
  • روشن گذاشتن همیشگی زیرنویس فارسی: اگر هیچ‌وقت از آن فاصله نگیرید، گوش‌تان تمرین نمی‌کند.
  • دیدن بدون تکرار: هر صحنه را یک بار می‌بینید و می‌روید؛ در نتیجه چیزی در ذهن‌تان نمی‌ماند.
  • یادداشت کردن همه‌چیز: مکث‌های مداوم برای نوشتن، لذت فیلم را از بین می‌برد. فقط چند مورد مهم را انتخاب کنید.
  • تقلید نکردن: اگر فقط ببینید و هیچ‌وقت بلند تکرار نکنید، لیسنینگ‌تان بهتر می‌شود اما اسپیکینگ‌تان نه.

از کجا شروع کنیم؟

اگر دوست دارید تمرین‌تان منظم‌تر باشد، به محتوای هم‌سطح خودتان با متن کامل نیاز دارید، بدون اینکه هر بار دنبال پیدا کردن‌اش بگردید.

اپلیکیشن ری‌اسپیک همین کار را برایتان انجام می‌دهد: پادکست‌های انگلیسی در سه سطح مبتدی، متوسط و پیشرفته، همراه با متن کامل هر اپیزود. می‌توانید فیلم و سریال را برای سرگرمی و تجربه‌ی زبان واقعی ببینید و بخش‌های کوتاه پادکست را برای تمرین شدوئینگ و یادگیری عبارت‌ها در ری‌اسپیک انتخاب کنید، بدون اینکه لازم باشد بین چند سایت و اپلیکیشن جابه‌جا شوید.

جمع‌بندی

زیرنویس خوب و بد ندارد؛ هر کدام برای یک مرحله از یادگیری مناسب است. با زیرنویس فارسی شروع کنید، به انگلیسی بروید و کم‌کم بخش‌هایی را بدون زیرنویس ببینید. مهم‌تر از آن، به‌جای دیدن حجم زیاد، چند صحنه‌ی کوتاه را عمیق و با تکرار و شدوئینگ تمرین کنید و فیلم را با پادکست‌های هم‌سطح خودتان تکمیل کنید. از امشب فقط یک صحنه‌ی دو دقیقه‌ای انتخاب کنید و همین روش را روی آن امتحان کنید.